Έπου θεώ, Νόμω πείθου, Θεούς σέβου, Γονείς αίδου, Γνώθι μαθών, Ήττο υπό δικαίου, Ακούσας νόει, Σεαυτόν ίσθι, Γαμείν μέλλε, Καιρόν γνώθι, Φρόνει θνητά, Ξένος ών ίσθι, Εστίαν τίμα, Άρχε σεαυτού, Φίλοις βοήθει, Θυμού κράτει, Πρόνοιαν τίμα, Φρόνησιν άσκει, Όρκω μή χρώ, Φιλίαν αγάπα, Δόξαν δίωκε, Παιδείας αντέχου, Ψέγε μηδένα, Επαίνει αρετήν, Σοφίαν ζήλου, Καλόν εύ λέγε, Πράττε δίκαια, Ευγένειαν άσκει, Φίλους ευνόει, Εχθρούς αμύνου, Κακίας απέχου, Κοινός γίνου, Ελπίδα αίνει, Φυλακή πρόσεχε, Φθονεί μηδένι, Ευεργεσίας τίμα, Ο μέλλεις δός, Τέχνη χρώ, Υφορώ μηδένα, Λαβών αποδός, Ήθος δοκίμαζε, Σοφοίς χρώ, Έυχου δυνατά, Φόνου απέχου, Γνούς πράττε, Φιλόσοφος γίνου, Όσια κρίνε, Ευλόγει πάντας, Διαβολήν μίσει, Δόλον φοβού, Έχων χαρίζου, Υιούς παίδευε, Πάσιν αρμόζου, Ικέτας αίδου, Ύβριν μίσει, Όρα τό μέλλον, Χρόνου φείδου, Μηδέν άγαν, Μέτρον άριστον, Φίλω χαρίζου, Ίδια φύλαττε, Άκουε πάντα, Αλλοτρίων απέχου, Έυφημος ίσθι, Δικαίως κτώ, Αγαθούς τίμα, Κριτήν γνώθι, Γάμους κράτει, Τύχην νόμιζε, Εγγυήν φεύγε, Απλώς διαλέγου, Ομοίοις χρώ, Δαπανών άρχου, Κτώμενος ήδου, Αισχύνην σέβου, Χάριν εκτέλει, Ευτυχίαν εύχου, Τύχην στέργε, Εργάζου κτητά, Ακούων όρα, Παίς όν κόσμιος ίσθι, Γλώτταν ίσχε, Όνειδος έχθαιρε, Κρίνε δίκαια, Ύβριν αμύνου, Αιτίω παρόντα, Χρώ χρήμασιν, Λέγε ειδώς, Φθιμένους μή αδίκει, Αλύπος βίου, Ομίλει πράως, Φιλοφρόνει πάσιν, Ευγνώμων γίνου, Γυναικός άρχε, Ηδονής κραττείν, Υιοίς μη κατάρω, Σεαυτόν εύ ποίει, Ευπροσήγορος γίνου, Πίνων άρμοζε, Μελέτει τό πάν, Μή θρασύνου, Βουλεύου χρόνω, Πόνει μετ΄ ευκλείας, Πράττε συντόμως, Αποκρίνου έν καιρό, Έριν μίσει, Πρεσβύτης εύλογος, Ηβών εγκρατής, Ατυχούντι συνάχθου, Οφθαλμού κράτει, Ομόνοιαν δίωκε, Άρρητον κρύπτε, Τό κρατούν φοβού, φιλίαν φύλαττε, Καιρόν προσδέχου, Έχθρας διέλυε, Τό συμφέρον θηρώ, Ευφημίαν άσκει, Γήρας προσδέχου, Απέχθειαν φεύγε, Επί ρώμη μή καυχώ, Πλούτει δικαίως, Δόξαν μή λείπε, Κακίαν μίσει, Κινδύνευε φρονίμως, Πλούτω απίστει, Χρησμούς θαύμαζε, Απόντι μή μάχου, Μανθάνων μή κάμνε, Σεαυτόν αίδου, Ούς τρέφεις αγάπα, Μή άρχε υβρίζειν, Επαγγέλου μηδενί, Τελεύτα άλυπος, Πρεσβύτερον αίδου, Χαρίζου αβλαβώς, Νεώτερον δίδασκε, Τύχη μή πίστευε, Μή επί παντί λυπού, Επί νεκρώ μή γέλα, Εύ πάσχε ώς θνητός, Βίας μή έχου, Έξ ευγενών γέννα, Μέσος δίκαιος, Τώ βίω μή άχθου, Πέρας επιτελεί μή αποδειλιών, Φειδόμενος μή λείπε, Αδωροδόκητος δίκαζε, Προγόνους στεφάνου, Αμαρτάνων μετανόει, Πράττε αμετανοήτως, Θνήσκε υπέρ πατρίδος.

Παρασκευή, 6 Αυγούστου 2010

Οι Σαρακατσάνοι από τη Βραζιλία


Στη νότια περιοχή των Σκοπίων κινούνταν πολλά σαρακατσάνικα τσελιγκάτα. Τους Σαρακατσάνους τους ήξεραν οι Βούλγαροι κομιτατζήδες από την εποχή του Μακεδονικού Αγώνα ως φανατικούς Ελληνες που μιλούσαν την ελληνική γλώσσα όπως την εποχή του Μακρυγιάννη.

Με την απόφαση του Τίτο για δημιουργία «Μακεδονικής Δημοκρατίας» έπρεπε οι αναφομοίωτοι πληθυσμοί να εκδιωχθούν προς Ελλάδα ή να απομονωθούν σε περιοχές μακράν των συνόρων. Ετσι, δικάστηκαν και καταδικάστηκαν 7 Σαρακατσάνοι ως συνεργάτες των Ελλήνων και οι άλλοι εκτοπίστηκαν βορειότερα, ενώ το 1947 τους πήραν αναποζημίωτα εκατοντάδες χιλιάδες πρόβατα. Κάποιοι που κινούνταν κοντά στα σύνορα Σκοπίων - Βουλγαρίας ρημάχθηκαν από τους κομιταζήδες και εκτοπίστηκαν το 1944 στην περιοχή Σερρών με κάτι ελάχιστα πρόβατα.


Ταλαιπωρήθηκαν μερικά χρόνια και οι ελληνικές αρχές δήλωσαν αδυναμία τακτοποίησης κι έτσι τους βρήκε ανέστιους μια υπηρεσία του ΟΗΕ που τους είπε ότι, αφού η Ελλάδα δεν μπορεί να τους φροντίσει, μπορεί ο ΟΗΕ να τους πάει στη Βραζιλία για καλή αποκατάσταση! Είχε μαυρίσει το μάτι τους από την πείνα κι έτσι 160 άτομα το Δεκέμβρη του 1951 έφυγαν με αποστολή του ΟΗΕ για να αποκατασταθούν στη Βραζιλία… Εκεί τους πήγαν στο νησάκι Ιλία Νταφλόρες (απέναντι από το Ρίο), αλλά οι ορεσίβιοι Σαρακατσάνοι, όλοι συγγενείς μεταξύ τους, δεν άντεξαν τη ζέστη αλλά ούτε και την προοπτική επιγαμιών με ντόπιους… Αρχισαν διαμαρτυρίες κι έτσι φθινόπωρο του 1952 αναγκάστηκε ο ΟΗΕ να τους ξαναφέρει πίσω, οπότε το ελληνικό κράτος, με την πίεση και του ΟΗΕ, τους αποκατέστησε στην Ευκαρπία Σερρών (οικισμός Καστρί), από όπου εν συνεχεία έφυγαν οι περισσότεροι και εγκαταστάθηκαν στο Κορδελιό Θεσσαλονίκης, αλλά ανταμώνονται κάθε καλοκαίρι για να ξαναθυμηθούν την περιπέτειά τους από την οποία τους έμεινε η επωνυμία «Βραζιλιάνοι Σαρακατσάνοι».

Ακούγονται σαν παραμύθι όλα αυτά, μα είναι αληθινά. Δυστυχώς, έτσι αντιμετώπιζε τότε το ελληνικό κράτος τους ομογενείς μας που τους ρήμαζαν τα γειτονικά Σκόπια…τους στέλναμε για αποκατάσταση στη Βραζιλία… Ηταν τα λάθη που πληρώνουμε σήμερα. Επειτα από λίγα χρόνια, την περίοδο 1955-1968, «έφυγαν» άλλοι 3.500 Σαρακατσάνοι από Σκόπια που ζουν στο Ν. Κορδελιό Θεσσαλονίκης. Απέμειναν μονάχα περίπου 600 άτομα που ίδρυσαν πριν από μερικά χρόνια το σύλλογο «Χελιδόνι»…και παλεύουν μόνοι τους για να φέρουν την άνοιξη και στη δική τους ζωή.

Του Δημήτρη Γαρούφα

Αναδημοσίευση από: www.agelioforos.gr

2 σχόλια:

Αντώνης Μεσσήνιος είπε...

Καλησπέρα Ελληνες της Βραζιλίας,

είδα τυχαία αυτή τη σελίδα και είπα να σας πω μια καλησπέρα.
Παράλληλα όμως σκέφθηκα να σας δώσω και την ηλ. διεύθυνση του blog που έφτιαξα για την προβολή της Μεσσηνίας, και των πανέμορφων περιοχών της όπως την Καλαμάτα, τη Μάνη, την Πύλο και όλες τις πανέμορφες περιοχές του Νομού μας.

Αν θέλετε και έχετε την περιέργεια να δείτε λίγη πατρίδα, τότε επισκευθείτε το
http://messiniaka.blogspot.com
Θα χαρούμε να μας επισκευθείτε, να μας στείλετε το σχόλιό σας, να μας προτείνετε τι θέλετε, τι σας αρέσει, να δημοσιεύουμε και γενικά θα χαρούμε πολύ να έχουμε επικοινωνία.

Με πατριωτικούς χαιρετισμούς
Από την όμορφη Καλαμάτα

Ανώνυμος είπε...

oi sarakatsanoi oi ghisioteroi ellines fanatikoi patriotes kai oi kirioi protergates tis epanastasis tou 1821 kai tou makedonikou agona.timi kai doxa s aftin tin adamasti ratsa