Έπου θεώ, Νόμω πείθου, Θεούς σέβου, Γονείς αίδου, Γνώθι μαθών, Ήττο υπό δικαίου, Ακούσας νόει, Σεαυτόν ίσθι, Γαμείν μέλλε, Καιρόν γνώθι, Φρόνει θνητά, Ξένος ών ίσθι, Εστίαν τίμα, Άρχε σεαυτού, Φίλοις βοήθει, Θυμού κράτει, Πρόνοιαν τίμα, Φρόνησιν άσκει, Όρκω μή χρώ, Φιλίαν αγάπα, Δόξαν δίωκε, Παιδείας αντέχου, Ψέγε μηδένα, Επαίνει αρετήν, Σοφίαν ζήλου, Καλόν εύ λέγε, Πράττε δίκαια, Ευγένειαν άσκει, Φίλους ευνόει, Εχθρούς αμύνου, Κακίας απέχου, Κοινός γίνου, Ελπίδα αίνει, Φυλακή πρόσεχε, Φθονεί μηδένι, Ευεργεσίας τίμα, Ο μέλλεις δός, Τέχνη χρώ, Υφορώ μηδένα, Λαβών αποδός, Ήθος δοκίμαζε, Σοφοίς χρώ, Έυχου δυνατά, Φόνου απέχου, Γνούς πράττε, Φιλόσοφος γίνου, Όσια κρίνε, Ευλόγει πάντας, Διαβολήν μίσει, Δόλον φοβού, Έχων χαρίζου, Υιούς παίδευε, Πάσιν αρμόζου, Ικέτας αίδου, Ύβριν μίσει, Όρα τό μέλλον, Χρόνου φείδου, Μηδέν άγαν, Μέτρον άριστον, Φίλω χαρίζου, Ίδια φύλαττε, Άκουε πάντα, Αλλοτρίων απέχου, Έυφημος ίσθι, Δικαίως κτώ, Αγαθούς τίμα, Κριτήν γνώθι, Γάμους κράτει, Τύχην νόμιζε, Εγγυήν φεύγε, Απλώς διαλέγου, Ομοίοις χρώ, Δαπανών άρχου, Κτώμενος ήδου, Αισχύνην σέβου, Χάριν εκτέλει, Ευτυχίαν εύχου, Τύχην στέργε, Εργάζου κτητά, Ακούων όρα, Παίς όν κόσμιος ίσθι, Γλώτταν ίσχε, Όνειδος έχθαιρε, Κρίνε δίκαια, Ύβριν αμύνου, Αιτίω παρόντα, Χρώ χρήμασιν, Λέγε ειδώς, Φθιμένους μή αδίκει, Αλύπος βίου, Ομίλει πράως, Φιλοφρόνει πάσιν, Ευγνώμων γίνου, Γυναικός άρχε, Ηδονής κραττείν, Υιοίς μη κατάρω, Σεαυτόν εύ ποίει, Ευπροσήγορος γίνου, Πίνων άρμοζε, Μελέτει τό πάν, Μή θρασύνου, Βουλεύου χρόνω, Πόνει μετ΄ ευκλείας, Πράττε συντόμως, Αποκρίνου έν καιρό, Έριν μίσει, Πρεσβύτης εύλογος, Ηβών εγκρατής, Ατυχούντι συνάχθου, Οφθαλμού κράτει, Ομόνοιαν δίωκε, Άρρητον κρύπτε, Τό κρατούν φοβού, φιλίαν φύλαττε, Καιρόν προσδέχου, Έχθρας διέλυε, Τό συμφέρον θηρώ, Ευφημίαν άσκει, Γήρας προσδέχου, Απέχθειαν φεύγε, Επί ρώμη μή καυχώ, Πλούτει δικαίως, Δόξαν μή λείπε, Κακίαν μίσει, Κινδύνευε φρονίμως, Πλούτω απίστει, Χρησμούς θαύμαζε, Απόντι μή μάχου, Μανθάνων μή κάμνε, Σεαυτόν αίδου, Ούς τρέφεις αγάπα, Μή άρχε υβρίζειν, Επαγγέλου μηδενί, Τελεύτα άλυπος, Πρεσβύτερον αίδου, Χαρίζου αβλαβώς, Νεώτερον δίδασκε, Τύχη μή πίστευε, Μή επί παντί λυπού, Επί νεκρώ μή γέλα, Εύ πάσχε ώς θνητός, Βίας μή έχου, Έξ ευγενών γέννα, Μέσος δίκαιος, Τώ βίω μή άχθου, Πέρας επιτελεί μή αποδειλιών, Φειδόμενος μή λείπε, Αδωροδόκητος δίκαζε, Προγόνους στεφάνου, Αμαρτάνων μετανόει, Πράττε αμετανοήτως, Θνήσκε υπέρ πατρίδος.

Πέμπτη, 1 Ιουλίου 2010

Οι Ινδοευρωπαίοι μετανάστευσαν από την δύση στην ανατολή και όχι το αντίθετο


Έναν «καινούργιο» αρχαίο πολιτισμό, θαμμένο στην έρημο Κάρα-Κουμ επί 4.000 χρόνια, ανακάλυψε στο Τουρκμενιστάν και παρουσιάζει σε έκδοση ο αρχαιολόγος Βίκτωρ Σαρηγιαννίδης
Πριν από τριάντα πέντε χρόνια κανείς δεν φανταζόταν ότι στο μέσον της ερήμου ΚάραΚουμ στο Νότιο Τουρκμενιστάν, στην αρχαία Μαργιανή, στο κλειδί του Δέλτα του ποταμού Μουργκάμπ, κρύβονταν τα ερείπια της πρωτεύουσας ενός πανάρχαιου προϊστορικού «βασιλείου» ηλικίας 4.000 ετών, στο Γκονούρ, με ανάκτορα, ναούς ζωροαστρικής λατρείας, απέραντες και πλούσια κτερισμένες νεκροπόλεις. Οι οποίες μάλιστα είχαν ιδρυθεί από μετανάστες- λαούς που ξεκίνησαν από την περιοχή της Μεσογείου.


Το αποκάλυψε ένας σκαπανέας της αρχαιολογίας, ο ελληνικής καταγωγής Βίκτωρ Σαρηγιαννίδης, που ήδη είχε γίνει διάσημος με την ανακάλυψη των θησαυρών της Βακτριανής στο σημερινό Αφγανιστάν.

Σήμερα έχουν εντοπισθεί και ανασκάπτονται εκατοντάδες οικισμοί της ίδιας περιόδου (της 2ης π.Χ. χιλιετίας) σε μια τεράστια περιοχή που περιλαμβάνει το Ανατολικό Ιράν, το Βόρειο Αφγανιστάν, το Τουρκμενιστάν, το Ουζμπεκιστάν, το Τατζικιστάν, το Βελουχιστάν έως την κοιλάδα του Ινδού.

Στην αγγλόφωνη μελέτη του, «Η νεκρόπολη του Γκονούρ», ο Βίκτωρ Σαρηγιαννίδης δημοσιεύει για πρώτη φορά τα ευρήματα από την αποκάλυψη μιας εκπληκτικής νεκρόπολης με 3.000 τάφους και συνθέτει τα πορίσματα από τη μελέτη των ευρημάτων, της αρχιτεκτονικής των ταφικών εθίμων, των ανθρωπολογικών μελετών μιας ζωής αφιερωμένης στην αρχαιολογική εξερεύνηση της Κεντρικής Ασίας, που αποκαλύπτει ένα άγνωστο κεφάλαιο στην ιστορία του παγκόσμιου πολιτισμού.

Τα πρόσφατα ευρήματα του γεννημένου στην Τασκένδη το 1929 Βίκτωρα Σαρηγιαννίδη επιβεβαιώνουν μια υπόθεση που είχε διατυπώσει ο ίδιος πριν από 25 χρόνια, ότι ο ανώτερος πολιτισμός της Μαργιανής- Βακτριανής αναπτύχθηκε στα τέλη της 3ης χιλιετίας π.Χ. από ανθρώπους που έφθασαν στο κέντρο της Ασίας προερχόμενοι από τη Δύση, συγκεκριμένα το Κουρδιστάν, τη Συρία, την Ανατολία και τον αιγαιακό χώρο, για να προστατευθούν από ξηροθερμικά φαινόμενα.

«Το υψηλό πολιτιστικό επίπεδο και οι επαφές με τους Σουμέριους, τους Αιγυπτίους και άλλους πολιτισμούς δείχνει ο μεγάλος αριθμός και η ποικιλία αγγείων με διάφορες παραστάσεις ακόμη και εισηγμένων αντικειμένων, όπως λινά υφάσματα, που βρέθηκαν στο Γκονούρ», λέει ο αρχαιολόγος Βίκτωρ Σαρηγιαννίδης

«Αυτοί οι πληθυσμοί έφεραν μαζί τους τη γεωργία σε μια χώρα κτηνοτρόφων, εισήγαγαν αρδευτικά έργα μεγάλης κλίμακας, απλώθηκαν σε όλη την περιοχή έως τα Ιμαλάια και τη Δυτική Κίνα και είχαν ως θρησκεία τον ινδοϊρανικό παγανισμό». «Από αυτόν εξελίχθηκε αργότερα η πρώτη μονοθεϊστική θρησκεία, ο ζωροαστρισμός. Οι βωμοί της φωτιάς, η προσεκτική αποθήκευση της στάχτης, οι σπονδές με υγρά από τη σύνθλιψη της κάνναβης και άλλων παραισθησιογόνων ουσιών, η προσεκτική λήψη μέτρων κατά την ταφή των νεκρών ώστε να διατηρηθεί η καθαρότητα της γης, η ταφή σκύλων, είναι μερικά χαρακτηριστικά του πολιτισμού που εισήχθη από το 2200 π.Χ.», λέει ο κ. Σαρηγιαννίδης.

Μια ισχυρή ένδειξη της παρουσίας των νεοφερμένων που έφθασαν ειρηνικά και κατά κύματα είναι ότι- αντίθετα προς τη γηγενή συνήθεια του ενταφιασμού των νεκρών στις κατοικημένες περιοχές- έθαβαν τους νεκρούς τους έξω από τα όρια της πόλης. «Η νεκρόπολις καταλαμβάνει έκταση 10 εκταρίων και βρέθηκε σε απόσταση 200 μ. από το μεγάλο συγκρότημα ανακτόρων με τους ναούς», εξηγεί ο Βίκτωρ Σαρηγιαννίδης. «Μέσα στη νεκρόπολη υπάρχουν ειδικές κατασκευές με διπλές εστίες φωτιάς. Ο μέσος όρος ζωής, όπως προκύπτει από τα ευρήματα, έφθανε τα 33,5 χρόνια για τις γυναίκες και τα 35,1 για τους άνδρες, με ανώτατο όριο τα 70. Οι κρανιομετρήσεις έδειξαν ότι οι κάτοικοι του Γκονούρ είχαν νοτιοευρωποειδή χαρακτηριστικά, μακρύ και κάπως στενό πρόσωπο. Οι άνδρες δε είχαν μέσο ύψος 1,69 μ. και οι γυναίκες 1,53 μ.».

Το 80% των τάφων στο Γκονούρ, που έφερε στο φως η σκαπάνη του Βίκτωρα Σαρηγιαννίδη στις εσχατιές του Τουρκμενιστάν, είχε συληθεί κατά την αρχαιότητα. Οι αρχαιότεροι τάφοι αυτού του είδους έχουν βρεθεί στην Παλαιστίνη και χρονολογούνται στις αρχές της 4ης- 3ης χιλιετίας π.Χ. Εκτός όμως από την τυπική κεραμική της περιοχής, που δείχνει στενές σχέσεις με το Ιράν και τη Συρία και πρότυπα μεσοποταμιακά, στους τάφους βρέθηκαν ένα μαρμάρινο κυκλαδικό αγγείο του 2700 π.Χ. και χαρακτηριστικά αγγεία της Ανατολίας και ειδικά της Τροίας.

Μόλις τελείωσε τη συγγραφή του βιβλίου για τη νεκρόπολη του Γκονούρ, το 2004, ο Βίκτωρ Σαρηγιαννίδης έφερε στο φως και τη βασιλική νεκρόπολη, με θαυμάσιους τάφους διακοσμημένους με ψηφιδωτά, ταφικά δώρα, χρυσά και αργυρά δοχεία, χρυσά κοσμήματα και λίθινα γλυπτά.

Πηγή: Τα Νεα
Αναδημοσίευση από: www.dwdekatheon.org

Δεν υπάρχουν σχόλια: