Έπου θεώ, Νόμω πείθου, Θεούς σέβου, Γονείς αίδου, Γνώθι μαθών, Ήττο υπό δικαίου, Ακούσας νόει, Σεαυτόν ίσθι, Γαμείν μέλλε, Καιρόν γνώθι, Φρόνει θνητά, Ξένος ών ίσθι, Εστίαν τίμα, Άρχε σεαυτού, Φίλοις βοήθει, Θυμού κράτει, Πρόνοιαν τίμα, Φρόνησιν άσκει, Όρκω μή χρώ, Φιλίαν αγάπα, Δόξαν δίωκε, Παιδείας αντέχου, Ψέγε μηδένα, Επαίνει αρετήν, Σοφίαν ζήλου, Καλόν εύ λέγε, Πράττε δίκαια, Ευγένειαν άσκει, Φίλους ευνόει, Εχθρούς αμύνου, Κακίας απέχου, Κοινός γίνου, Ελπίδα αίνει, Φυλακή πρόσεχε, Φθονεί μηδένι, Ευεργεσίας τίμα, Ο μέλλεις δός, Τέχνη χρώ, Υφορώ μηδένα, Λαβών αποδός, Ήθος δοκίμαζε, Σοφοίς χρώ, Έυχου δυνατά, Φόνου απέχου, Γνούς πράττε, Φιλόσοφος γίνου, Όσια κρίνε, Ευλόγει πάντας, Διαβολήν μίσει, Δόλον φοβού, Έχων χαρίζου, Υιούς παίδευε, Πάσιν αρμόζου, Ικέτας αίδου, Ύβριν μίσει, Όρα τό μέλλον, Χρόνου φείδου, Μηδέν άγαν, Μέτρον άριστον, Φίλω χαρίζου, Ίδια φύλαττε, Άκουε πάντα, Αλλοτρίων απέχου, Έυφημος ίσθι, Δικαίως κτώ, Αγαθούς τίμα, Κριτήν γνώθι, Γάμους κράτει, Τύχην νόμιζε, Εγγυήν φεύγε, Απλώς διαλέγου, Ομοίοις χρώ, Δαπανών άρχου, Κτώμενος ήδου, Αισχύνην σέβου, Χάριν εκτέλει, Ευτυχίαν εύχου, Τύχην στέργε, Εργάζου κτητά, Ακούων όρα, Παίς όν κόσμιος ίσθι, Γλώτταν ίσχε, Όνειδος έχθαιρε, Κρίνε δίκαια, Ύβριν αμύνου, Αιτίω παρόντα, Χρώ χρήμασιν, Λέγε ειδώς, Φθιμένους μή αδίκει, Αλύπος βίου, Ομίλει πράως, Φιλοφρόνει πάσιν, Ευγνώμων γίνου, Γυναικός άρχε, Ηδονής κραττείν, Υιοίς μη κατάρω, Σεαυτόν εύ ποίει, Ευπροσήγορος γίνου, Πίνων άρμοζε, Μελέτει τό πάν, Μή θρασύνου, Βουλεύου χρόνω, Πόνει μετ΄ ευκλείας, Πράττε συντόμως, Αποκρίνου έν καιρό, Έριν μίσει, Πρεσβύτης εύλογος, Ηβών εγκρατής, Ατυχούντι συνάχθου, Οφθαλμού κράτει, Ομόνοιαν δίωκε, Άρρητον κρύπτε, Τό κρατούν φοβού, φιλίαν φύλαττε, Καιρόν προσδέχου, Έχθρας διέλυε, Τό συμφέρον θηρώ, Ευφημίαν άσκει, Γήρας προσδέχου, Απέχθειαν φεύγε, Επί ρώμη μή καυχώ, Πλούτει δικαίως, Δόξαν μή λείπε, Κακίαν μίσει, Κινδύνευε φρονίμως, Πλούτω απίστει, Χρησμούς θαύμαζε, Απόντι μή μάχου, Μανθάνων μή κάμνε, Σεαυτόν αίδου, Ούς τρέφεις αγάπα, Μή άρχε υβρίζειν, Επαγγέλου μηδενί, Τελεύτα άλυπος, Πρεσβύτερον αίδου, Χαρίζου αβλαβώς, Νεώτερον δίδασκε, Τύχη μή πίστευε, Μή επί παντί λυπού, Επί νεκρώ μή γέλα, Εύ πάσχε ώς θνητός, Βίας μή έχου, Έξ ευγενών γέννα, Μέσος δίκαιος, Τώ βίω μή άχθου, Πέρας επιτελεί μή αποδειλιών, Φειδόμενος μή λείπε, Αδωροδόκητος δίκαζε, Προγόνους στεφάνου, Αμαρτάνων μετανόει, Πράττε αμετανοήτως, Θνήσκε υπέρ πατρίδος.

Πέμπτη, 17 Μαρτίου 2011

Φαντάσματα και άλλες ιστορίες από το Άργος. Πρώτο μέρος


Το Άργος είναι μια πανάρχαια ελληνική πόλη στην Πελοπόννησο και σύμφωνα με κάποιες απόψεις, πρόκειται για την αρχαιότερη πόλη της Ελλάδας που κατοικείται συνεχώς από αρχαιοτάτων χρόνων, χωρίς διακοπή. Είναι ένας τόπος που χιλιάδες άνθρωποι έζησαν, πόνεσαν, χάρηκαν, πέθαναν, γεννήθηκαν, σκοτώθηκαν και φόρτισαν το χώρο με την τεράστια ενέργειά τους. Αποτέλεσμα όλων αυτών ίσως είναι και οι παρακάτω ιστορίες μας που συνέβησαν ή και συνεχίζουν να συμβαίνουν στην ευρύτερη περιοχή της φωτογραφίας. Για την αξιοπιστία των μαρτύρων μπορώ να εγγυηθώ προσωπικά.


Ο Ναός Κοίμησης της Θεοτόκου

Πρόκειται για τον αρχαιότερο χριστιανικό ναό της πόλης, που χρονολογείται στις αρχές του 12ου μ. Χ αιώνα. Όπως μπορεί εύκολα να παρατηρήσει ο επισκέπτης, για τη ναοδόμηση έχουν χρησιμοποιηθεί λαξευμένοι και εγχάρακτοι λίθοι από τους κοντινούς αρχαιολογικούς χώρους. Στον ίδιο ναό φυλάσσονταν τα οστά του πολιούχου Αγίου Πέτρου Επισκόπου Άργους μέχρι το 1421, ενώ επίσης εκεί ορκίστηκαν οι πληρεξούσιοι της Τέταρτης Και Πέμπτης Εθνοσυνέλευσης. Στη βορινή πλευρά του ναού, ο οποίος περιβάλλεται και από το μεγαλύτερο νεκροταφείο της πόλης, υπήρχε σύμφωνα με μαρτυρίες παλιών κατοίκων, ένα πολύ μεγάλο ρέμα, το οποίο πλέον έχει σκεπαστεί με έναν διπλό δρόμο και πολλά σπίτια. Κάπου στη νότια πλευρά του σημερινού ναού υπήρχε η νότια πύλη της αρχαίας πόλης και τα τείχη, ενώ σε ολόκληρη την περιοχή, όπως και σε ολόκληρη την πόλη, έχουν ανακαλυφθεί αρχαιολογικά μνημεία και πολλοί τάφοι. Αυτά ως προς την περιοχή και ας τα λάβουμε υπόψη στις ιστορίες που ακολουθούν.

Κάποιοι ερευνητές τονίζουν ότι οριακά φαινόμενα συμβαίνουν κοντά σε παλιά ρέματα ή πάνω σε αυτά. Οι λόγοι δεν είναι ακριβώς κατανοητοί αλλά τέτοιες τοποθεσίες θεωρούνται ως “μεταβατικές” και μάλιστα θεωρείται ιδιαίτερα άσχημο το να περνάει κάποιο υπόγειο ρέμα – ποταμός κάτω από ένα σπίτι. Η προέκταση του αρχαίου ρέματος που αναφέρθηκε, είναι η οδόςπου βλέπετε αμέσως δεξιά από το νεκροταφείο, στην οποία έχουν σημειωθεί πολλά συμβάντα εδώ και περισσότερα από 50 χρόνια.

Αρκετοί κάτοικοι έχουν αναφέρει την ύπαρξη περίεργων θορύβων κατά τις νυχτερινές ώρες. Οι θόρυβοι αυτοί περιγράφονται σαν μεγάλες “σβούρες” που ακούγονται για μερικά δευτερόλεπτα ιδιαίτερα έντονα. Επίσης έχει αναφερθεί θόρυβος σαν “οχλαγωγία”, ενώ δεν είναι λίγοι εκείνοι οι οποίοι ακούν ήχους κανονικών βημάτων στις ταράτσες των σπιτιών τους τις νυχτερινές ώρες, χωρίς φυσικά να μπορούν να εξηγηθούν με κάποιον άλλο λογικότερο τρόπο. Στον ίδιο δρόμο, σε μια απόσταση περίπου 100 μέτρων από το ναό, έχουν διαπιστωθεί και φασματικές παρουσίες να προέρχονται από την περιοχή του ναού και να χάνονται στο δεύτερο σταυροδρόμι. Περίπου στην ίδια απόσταση αναφέρονται και τα ακουστικά φαινόμενα, τα οποία είναι πολύ γνωστά σε Μοναχούς και Μοναχές εάν το ερευνήσετε λίγο, οπότε και θα διαπιστώσετε τι εξήγηση δίνουν. Ας περάσουμε όμως να δούμε μερικές ενδεικτικές ιστορίες όπως μου τις διηγήθηκαν αλλά και όπως τις βίωσα εγώ ο ίδιος σε σχετική έρευνα.

Πριν από περισσότερα από 50 χρόνια δύο αδερφές σηκώθηκαν νωρίς το πρωί για να πάνε στη Λειτουργία των Χριστουγέννων. Η περιοχή τότε ήταν πολύ διαφορετική και υπήρχαν ελάχιστες αγροικίες, ενώ οι κάτοικοι γνωρίζονταν καλά μεταξύ τους, ξέροντας τα πάντα ο ένας για τον άλλο. Λίγα μέτρα πριν φτάσουν στην εκκλησία, είδαν έναν τράγο να πηδάει πάνω στη μάντρα και να ξεφυσάει δυνατά κοιτάζοντάς τες. Ήξεραν καλά πως οι ιδιοκτήτες του σπιτιού που βρισκόταν πίσω από τη μάντρα δεν διέθεταν τέτοια ζώα, όμως ο τράγος τις έβγαλε γρήγορα από την απορία του τι συμβαίνει, καθώς ξαφνικά χάθηκε από τα μάτια τους το ίδιο απότομα όσο είχε εμφανιστεί. Τι μπορεί να ήταν αυτό που είδαν εκείνο το κρύο πρωινό του Δεκέμβρη;

Παλιοί κάτοικοι της περιοχής μου διηγήθηκαν πως κάποτε στον περίβολο του ναού υπήρχαν μερικά δωμάτια τα οποία παραχωρούσε το συμβούλιο του ναού στους εκάστοτε νεωκόρους, ώστε να διαμένουν με την οικογένειά τους. Στα χρόνια μετά τους μεγάλους πολέμους ο τότε νεωκόρος (για τον οποίο δεν κατάφερα να βρω στοιχεία), πλησίασε έναν κάτοικο της περιοχής, ο οποίος νοίκιαζε δωμάτια δίπλα από το σπίτι του. Στην εύλογη απορία του γιατί να νοικιάσει δωμάτιο τη στιγμή που διέμενε δωρεάν, ο νεωκόρος δεν απάντησε. Ήταν μετά από αρκετό καιρό που νοίκιασε το σπίτι που εκμυστηρεύτηκε στον ιδιοκτήτη πως τόσο ο ίδιος όσο και η γυναίκα και τα παιδιά του αναγκάζονταν να κλειδώνονται στο σπίτι τους μόλις έπεφτε ο ήλιος γιατί φοβούνταν με αυτά που έβλεπαν κι άκουγαν. Φωνές, κλάματα, φασματικές παρουσίες, περίεργοι ήχοι, όλα ισχυριζόταν πως δεν μπορούσαν να εξηγηθούν με κάποιον άλλο τρόπο. Έλεγε αλήθεια ή είχε επηρεαστεί από τη δεισιδαιμονία της εποχής και από το οπωσδήποτε όχι ευχάριστο περιβάλλον που διέμενε; Ποτέ κανείς δεν θα μάθει.

(συνεχίζεται)

Αναδημοσίευση από: http://fireoffohat.wordpress.com/

Δεν υπάρχουν σχόλια: