Έπου θεώ, Νόμω πείθου, Θεούς σέβου, Γονείς αίδου, Γνώθι μαθών, Ήττο υπό δικαίου, Ακούσας νόει, Σεαυτόν ίσθι, Γαμείν μέλλε, Καιρόν γνώθι, Φρόνει θνητά, Ξένος ών ίσθι, Εστίαν τίμα, Άρχε σεαυτού, Φίλοις βοήθει, Θυμού κράτει, Πρόνοιαν τίμα, Φρόνησιν άσκει, Όρκω μή χρώ, Φιλίαν αγάπα, Δόξαν δίωκε, Παιδείας αντέχου, Ψέγε μηδένα, Επαίνει αρετήν, Σοφίαν ζήλου, Καλόν εύ λέγε, Πράττε δίκαια, Ευγένειαν άσκει, Φίλους ευνόει, Εχθρούς αμύνου, Κακίας απέχου, Κοινός γίνου, Ελπίδα αίνει, Φυλακή πρόσεχε, Φθονεί μηδένι, Ευεργεσίας τίμα, Ο μέλλεις δός, Τέχνη χρώ, Υφορώ μηδένα, Λαβών αποδός, Ήθος δοκίμαζε, Σοφοίς χρώ, Έυχου δυνατά, Φόνου απέχου, Γνούς πράττε, Φιλόσοφος γίνου, Όσια κρίνε, Ευλόγει πάντας, Διαβολήν μίσει, Δόλον φοβού, Έχων χαρίζου, Υιούς παίδευε, Πάσιν αρμόζου, Ικέτας αίδου, Ύβριν μίσει, Όρα τό μέλλον, Χρόνου φείδου, Μηδέν άγαν, Μέτρον άριστον, Φίλω χαρίζου, Ίδια φύλαττε, Άκουε πάντα, Αλλοτρίων απέχου, Έυφημος ίσθι, Δικαίως κτώ, Αγαθούς τίμα, Κριτήν γνώθι, Γάμους κράτει, Τύχην νόμιζε, Εγγυήν φεύγε, Απλώς διαλέγου, Ομοίοις χρώ, Δαπανών άρχου, Κτώμενος ήδου, Αισχύνην σέβου, Χάριν εκτέλει, Ευτυχίαν εύχου, Τύχην στέργε, Εργάζου κτητά, Ακούων όρα, Παίς όν κόσμιος ίσθι, Γλώτταν ίσχε, Όνειδος έχθαιρε, Κρίνε δίκαια, Ύβριν αμύνου, Αιτίω παρόντα, Χρώ χρήμασιν, Λέγε ειδώς, Φθιμένους μή αδίκει, Αλύπος βίου, Ομίλει πράως, Φιλοφρόνει πάσιν, Ευγνώμων γίνου, Γυναικός άρχε, Ηδονής κραττείν, Υιοίς μη κατάρω, Σεαυτόν εύ ποίει, Ευπροσήγορος γίνου, Πίνων άρμοζε, Μελέτει τό πάν, Μή θρασύνου, Βουλεύου χρόνω, Πόνει μετ΄ ευκλείας, Πράττε συντόμως, Αποκρίνου έν καιρό, Έριν μίσει, Πρεσβύτης εύλογος, Ηβών εγκρατής, Ατυχούντι συνάχθου, Οφθαλμού κράτει, Ομόνοιαν δίωκε, Άρρητον κρύπτε, Τό κρατούν φοβού, φιλίαν φύλαττε, Καιρόν προσδέχου, Έχθρας διέλυε, Τό συμφέρον θηρώ, Ευφημίαν άσκει, Γήρας προσδέχου, Απέχθειαν φεύγε, Επί ρώμη μή καυχώ, Πλούτει δικαίως, Δόξαν μή λείπε, Κακίαν μίσει, Κινδύνευε φρονίμως, Πλούτω απίστει, Χρησμούς θαύμαζε, Απόντι μή μάχου, Μανθάνων μή κάμνε, Σεαυτόν αίδου, Ούς τρέφεις αγάπα, Μή άρχε υβρίζειν, Επαγγέλου μηδενί, Τελεύτα άλυπος, Πρεσβύτερον αίδου, Χαρίζου αβλαβώς, Νεώτερον δίδασκε, Τύχη μή πίστευε, Μή επί παντί λυπού, Επί νεκρώ μή γέλα, Εύ πάσχε ώς θνητός, Βίας μή έχου, Έξ ευγενών γέννα, Μέσος δίκαιος, Τώ βίω μή άχθου, Πέρας επιτελεί μή αποδειλιών, Φειδόμενος μή λείπε, Αδωροδόκητος δίκαζε, Προγόνους στεφάνου, Αμαρτάνων μετανόει, Πράττε αμετανοήτως, Θνήσκε υπέρ πατρίδος.

Τετάρτη, 26 Μαΐου 2010

Λιτότητα και στην Αρχαία Ελλάδα.


Εποχή λιτότητας φαίνεται ότι διένυαν οι αρχαίοι Έλληνες στα τέλη του 4ου αιώνα π.Χ. Η λιτότητα αυτή αντικατοπτρίζεται χαρακτηριστικά στα ταφικά σύνολα της αρχαίας Πύδνας,στην βόρεια Πιερίας, που έφερε, πρόσφατα, στο φως η ΚΖ' Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων.Το ερώτημα είναι αν υπήρχε..ΔΝΤ!


Η ανασκαφή σε αγροτεμάχιο που προορίζεται για την εγκατάσταση φωτοβολταϊκής μονάδας, στα βορειοδυτικά του οχυρωμένου οικισμού της αρχαίας Πύδνας, αποκάλυψε δύο συστάδες τάφων του 4ου και του 3ου αιώνα π.Χ., αντίστοιχα. Οι τάφοι, ασύλητοι ως επί το πλείστον, μαρτυρούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το πέρασμα από την εποχή του πλούτου στην εποχή της οικονομικής στενότητας, σε μια περιοχή στρατηγικής σημασίας που αποτέλεσε σημαντικό εμπορικό κέντρο του βασιλείου της Μακεδονίας.

"Στα τέλη του 4ου αιώνα π.Χ. ο διορισμένος από το βασιλιά Κάσσανδρο επιστάτης των Αθηνών, Δημήτριος Φαληρεύς, εξέδωσε διάταγμα, με το οποίο απαγόρευε την ανέγερση πολυτελών ταφικών συνόλων και σύστηνε τον περιορισμό της σπατάλης στις νεκρικές τελετές. Έτσι, οι τάφοι του 4ου αιώνα ήταν εντυπωσιακοί και πλούσια κτερισμένοι, ενώ αυτοί του 3ου αιώνα π.Χ. γίνονται μικρότεροι και περισσότερο λιτοί", εξηγεί στο ΑΠΕ- ΜΠΕ ο Μάνθος Μπέσιος, αναπληρωτής προϊστάμενος της ΚΖ' Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων.

Κατά τη διάρκεια των ανασκαφών στη συγκεκριμένη περιοχή της βόρειας Πιερίας ήρθε στο φως ένας από τους βασικούς οδικούς άξονες της αρχαίας Πύδνας, με μακραίωνη χρήση. Ο δρόμος χαράχτηκε κοντά στο 3.000 π.Χ. και βρισκόταν σε χρήση ως τα υστεροβυζαντινά χρόνια. "Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι το κατάστρωμα του δρόμου είχε φτάσει στα τέσσερα μέτρα βάθος από τη συνεχή χρήση", υπογραμμίζει ο κ. Μπέσιος.

Εκατέρωθεν του δρόμου εντοπίστηκε πληθώρα τάφων, μεταξύ των οποίων οι δύο συστάδες τάφων του 4ου και του 3ου αιώνα π.Χ., η πλειοψηφία των οποίων ήταν ασύλητοι (εκτός από δύο που η σύλησή τους έγινε κατά την αρχαιότητα).

Στους τάφους του 4ου αιώνα π.Χ. οι νεκρικοί θάλαμοι είχαν βάθος περίπου δύο μέτρων από την επιφάνεια της γης. Η κατάβαση στους θαλάμους γινόταν με σκαλοπάτια. Τα τοιχώματα των τάφων ήταν επιχρισμένα με χρωματιστό κονίαμα (ερυθρό, κίτρινο και λευκό), υπολείμματα του οποίου σώζονται.

Οι νεκροί τοποθετούνταν επάνω σε ξύλινες κλίνες πλούσια διακοσμημένες με πήλινες μορφές, ελεφαντόδοντο, γυαλί και μεταλλικά εξαρτήματα. Μόνο στον ένα από τους τάφους υπήρξε καύση νεκρού (μάλλον γυναίκας) και στη συνέχεια τοποθέτησή του σε χάλκινο αγγείο, σε σχήμα καλάθου.

Οι τάφοι του 3ου αιώνα π.Χ. γίνονται αισθητά μικρότεροι, λιγότερο διακοσμημένοι και κτερισμένοι με λιτά αντικείμενα.Οι τάφοι ανήκαν σε άνδρες, γυναίκες και παιδιά, ευκατάστατης κοινωνικής τάξης.

Στα κινητά ευρήματα των τάφων συγκαταλέγονται χάλκινα, πήλινα και γυάλινα αγγεία, χρυσά και ασημένια κοσμήματα (ενώτια, περιδέραια, δαχτυλίδια), ασημένια νομίσματα, πήλινα ειδώλια που χρησιμοποιούνταν ως παιδικά παιχνίδια, χάλκινοι καθρέφτες, χτένες, ψιμύθια και άλλα είδη γυναικείου καλλωπισμού.Από τα αγγεία ξεχωρίζει ερυθρόμορφη υδρία του β' μισού του 4ου αιώνα π.Χ., διακοσμημένη με παράσταση λουτρού γυναίκας.

Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα στεφάνια που εντοπίστηκαν, "απομιμήσεις των σπουδαίων χρυσών στεφανιών", όπως παρατηρεί ο κ. Μπέσιος, το κυρίως σώμα των οποίων είναι οστέινο ή μολύβδινο, οι καρποί πήλινοι επιχρυσωμένοι και τα φύλλα χάλκινα επιχρυσωμένα. Τα στεφάνια χρησιμοποιούνταν ως διακοσμητικά της ταφικής κλίνης και χρονολογούνται στον 4ο αιώνα π.Χ.

Αναδημοσίευση από: http://www.nooz.gr/

Δεν υπάρχουν σχόλια: