Έπου θεώ, Νόμω πείθου, Θεούς σέβου, Γονείς αίδου, Γνώθι μαθών, Ήττο υπό δικαίου, Ακούσας νόει, Σεαυτόν ίσθι, Γαμείν μέλλε, Καιρόν γνώθι, Φρόνει θνητά, Ξένος ών ίσθι, Εστίαν τίμα, Άρχε σεαυτού, Φίλοις βοήθει, Θυμού κράτει, Πρόνοιαν τίμα, Φρόνησιν άσκει, Όρκω μή χρώ, Φιλίαν αγάπα, Δόξαν δίωκε, Παιδείας αντέχου, Ψέγε μηδένα, Επαίνει αρετήν, Σοφίαν ζήλου, Καλόν εύ λέγε, Πράττε δίκαια, Ευγένειαν άσκει, Φίλους ευνόει, Εχθρούς αμύνου, Κακίας απέχου, Κοινός γίνου, Ελπίδα αίνει, Φυλακή πρόσεχε, Φθονεί μηδένι, Ευεργεσίας τίμα, Ο μέλλεις δός, Τέχνη χρώ, Υφορώ μηδένα, Λαβών αποδός, Ήθος δοκίμαζε, Σοφοίς χρώ, Έυχου δυνατά, Φόνου απέχου, Γνούς πράττε, Φιλόσοφος γίνου, Όσια κρίνε, Ευλόγει πάντας, Διαβολήν μίσει, Δόλον φοβού, Έχων χαρίζου, Υιούς παίδευε, Πάσιν αρμόζου, Ικέτας αίδου, Ύβριν μίσει, Όρα τό μέλλον, Χρόνου φείδου, Μηδέν άγαν, Μέτρον άριστον, Φίλω χαρίζου, Ίδια φύλαττε, Άκουε πάντα, Αλλοτρίων απέχου, Έυφημος ίσθι, Δικαίως κτώ, Αγαθούς τίμα, Κριτήν γνώθι, Γάμους κράτει, Τύχην νόμιζε, Εγγυήν φεύγε, Απλώς διαλέγου, Ομοίοις χρώ, Δαπανών άρχου, Κτώμενος ήδου, Αισχύνην σέβου, Χάριν εκτέλει, Ευτυχίαν εύχου, Τύχην στέργε, Εργάζου κτητά, Ακούων όρα, Παίς όν κόσμιος ίσθι, Γλώτταν ίσχε, Όνειδος έχθαιρε, Κρίνε δίκαια, Ύβριν αμύνου, Αιτίω παρόντα, Χρώ χρήμασιν, Λέγε ειδώς, Φθιμένους μή αδίκει, Αλύπος βίου, Ομίλει πράως, Φιλοφρόνει πάσιν, Ευγνώμων γίνου, Γυναικός άρχε, Ηδονής κραττείν, Υιοίς μη κατάρω, Σεαυτόν εύ ποίει, Ευπροσήγορος γίνου, Πίνων άρμοζε, Μελέτει τό πάν, Μή θρασύνου, Βουλεύου χρόνω, Πόνει μετ΄ ευκλείας, Πράττε συντόμως, Αποκρίνου έν καιρό, Έριν μίσει, Πρεσβύτης εύλογος, Ηβών εγκρατής, Ατυχούντι συνάχθου, Οφθαλμού κράτει, Ομόνοιαν δίωκε, Άρρητον κρύπτε, Τό κρατούν φοβού, φιλίαν φύλαττε, Καιρόν προσδέχου, Έχθρας διέλυε, Τό συμφέρον θηρώ, Ευφημίαν άσκει, Γήρας προσδέχου, Απέχθειαν φεύγε, Επί ρώμη μή καυχώ, Πλούτει δικαίως, Δόξαν μή λείπε, Κακίαν μίσει, Κινδύνευε φρονίμως, Πλούτω απίστει, Χρησμούς θαύμαζε, Απόντι μή μάχου, Μανθάνων μή κάμνε, Σεαυτόν αίδου, Ούς τρέφεις αγάπα, Μή άρχε υβρίζειν, Επαγγέλου μηδενί, Τελεύτα άλυπος, Πρεσβύτερον αίδου, Χαρίζου αβλαβώς, Νεώτερον δίδασκε, Τύχη μή πίστευε, Μή επί παντί λυπού, Επί νεκρώ μή γέλα, Εύ πάσχε ώς θνητός, Βίας μή έχου, Έξ ευγενών γέννα, Μέσος δίκαιος, Τώ βίω μή άχθου, Πέρας επιτελεί μή αποδειλιών, Φειδόμενος μή λείπε, Αδωροδόκητος δίκαζε, Προγόνους στεφάνου, Αμαρτάνων μετανόει, Πράττε αμετανοήτως, Θνήσκε υπέρ πατρίδος.

Σάββατο, 3 Σεπτεμβρίου 2011

Ο Έλληνας που έγινε εθνικός ποιητής της Ιαπωνίας


Η ζωή του Λευκάδιου Χερν θα μπορούσε κάλλιστα να γίνει ταινία από κάποιο χολιγουντιανό στούντιο. Οταν ο πατέρας του πήρε μετάθεση από το βρετανικό εκστρατευτικό σώμα Επτανήσων για τις Δυτικές Ινδίες, ο Λευκάδιος ήταν έξι ετών και με τη μητέρα του πήγαν στο Δουβλίνο για να ζήσουν με τους γονείς του άνδρα της. Εκείνη όμως δεν άντεξε τη συγκατοίκηση, με αποτέλεσμα να καταλήξει φιλοξενούμενη της μοναδικής συγγενούς, μιας θείας που έδειχνε συμπάθεια για τη Ρόζα και τους γιους της.

Λίγο αργότερα ο Κάρολος Χερν εκμεταλλεύτηκε έναν νόμο της πατρίδας του σύμφωνα με τον οποίο δεν αναγνωρίζονταν γάμοι βρετανών υπηκόων με αλλαδοπούς που έγιναν εκτός Αγγλίας και χώρισε τη γυναίκα του.

Η Ρόζα Κασσιμάτη επέστρεψε στην Ελλάδα μόνη. Τα παιδιά δεν την είδαν έκτοτε ποτέ. Και σα να μην έφθανε αυτό ο Χερν ξαναπαντρεύτηκε κι έφυγε για την Ινδία, αφήνοντας τα παιδιά του πίσω.

Ο Λευκάδιος πήγαινε σχολείο όταν ανακάλυψε ένα βιβλίο για τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό και ενθουσιάστηκε. «Εισήλθα στη δική μου αναγέννηση», θα έλεγε αργότερα. Συνέχισε στο γαλλικό κολέγιο του Ιβενό μετά στο καθολικό κολέγιο Σεντ Κούθμπερτ όπου εκεί σε ένα παιχνίδι έχασε το μάτι του. Από τότε κλείστηκε στον εαυτό του. Σε ηλικία 19 ετών μετανάστευσε στις ΗΠΑ. Για ένα χρονικό διάστημα έζησε κάτω από συνθήκες μεγάλης φτώχειας. Οταν γνώρισε τον εκδότη Χένρι Γουότκιν βρισκόταν σε άθλια κατάσταση. Εκείνος του πρόσφερε δουλειά σε μια εφημερίδα κι αργότερα έφθασε να εργάζεται σε υψηλότερες θέσεις στην «Cincinnati Daily Enquirer».

Το 1877 μετακόμισε στη Νέα Ορλεάνη για μια σειρά άρθρων και παρέμεινε εκεί για 10 χρόνια, μεταφράζοντας έργα ξένων λογοτεχνών. Απαυδισμένος με τα ήθη των δυτικών (θεωρήθηκε σκάνδαλο η σχέση του με μια κρεολή, είχε και την τραυματική εμπειρία των παιδικών του χρόνων), το 1889 βρέθηκε στη Γιοκοχάμα της Ιαπωνίας, ανταποκριτής του «Harper's Magazine».

Εκεί πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του (κάπου 14 χρόνια). Ασπάστηκε τον βουδισμό, παντρεύτηκε, πήρε την υπηκοότητα και άλλαξε το όνομά του σε Γιάκουμο Κοϊζούμι. Τον Δεκέμβριο του 1896, το Αυτοκρατορικό Πανεπιστήμιο του Τόκιο τού προσέφερε την έδρα του καθηγητή της Αγγλικής Γλώσσας και Φιλολογίας. Τα άρθρα του, αλλά και τα βιβλία του, περιέγραφαν τη ζωή στην Ιαπωνία με τέτοιο τρόπο που από πολλούς θεωρούνται ως η πιο ενδιαφέρουσα προσέγγιση της γιαπωνέζικης κοινωνίας από ευρωπαίο συγγραφέα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: