Έπου θεώ, Νόμω πείθου, Θεούς σέβου, Γονείς αίδου, Γνώθι μαθών, Ήττο υπό δικαίου, Ακούσας νόει, Σεαυτόν ίσθι, Γαμείν μέλλε, Καιρόν γνώθι, Φρόνει θνητά, Ξένος ών ίσθι, Εστίαν τίμα, Άρχε σεαυτού, Φίλοις βοήθει, Θυμού κράτει, Πρόνοιαν τίμα, Φρόνησιν άσκει, Όρκω μή χρώ, Φιλίαν αγάπα, Δόξαν δίωκε, Παιδείας αντέχου, Ψέγε μηδένα, Επαίνει αρετήν, Σοφίαν ζήλου, Καλόν εύ λέγε, Πράττε δίκαια, Ευγένειαν άσκει, Φίλους ευνόει, Εχθρούς αμύνου, Κακίας απέχου, Κοινός γίνου, Ελπίδα αίνει, Φυλακή πρόσεχε, Φθονεί μηδένι, Ευεργεσίας τίμα, Ο μέλλεις δός, Τέχνη χρώ, Υφορώ μηδένα, Λαβών αποδός, Ήθος δοκίμαζε, Σοφοίς χρώ, Έυχου δυνατά, Φόνου απέχου, Γνούς πράττε, Φιλόσοφος γίνου, Όσια κρίνε, Ευλόγει πάντας, Διαβολήν μίσει, Δόλον φοβού, Έχων χαρίζου, Υιούς παίδευε, Πάσιν αρμόζου, Ικέτας αίδου, Ύβριν μίσει, Όρα τό μέλλον, Χρόνου φείδου, Μηδέν άγαν, Μέτρον άριστον, Φίλω χαρίζου, Ίδια φύλαττε, Άκουε πάντα, Αλλοτρίων απέχου, Έυφημος ίσθι, Δικαίως κτώ, Αγαθούς τίμα, Κριτήν γνώθι, Γάμους κράτει, Τύχην νόμιζε, Εγγυήν φεύγε, Απλώς διαλέγου, Ομοίοις χρώ, Δαπανών άρχου, Κτώμενος ήδου, Αισχύνην σέβου, Χάριν εκτέλει, Ευτυχίαν εύχου, Τύχην στέργε, Εργάζου κτητά, Ακούων όρα, Παίς όν κόσμιος ίσθι, Γλώτταν ίσχε, Όνειδος έχθαιρε, Κρίνε δίκαια, Ύβριν αμύνου, Αιτίω παρόντα, Χρώ χρήμασιν, Λέγε ειδώς, Φθιμένους μή αδίκει, Αλύπος βίου, Ομίλει πράως, Φιλοφρόνει πάσιν, Ευγνώμων γίνου, Γυναικός άρχε, Ηδονής κραττείν, Υιοίς μη κατάρω, Σεαυτόν εύ ποίει, Ευπροσήγορος γίνου, Πίνων άρμοζε, Μελέτει τό πάν, Μή θρασύνου, Βουλεύου χρόνω, Πόνει μετ΄ ευκλείας, Πράττε συντόμως, Αποκρίνου έν καιρό, Έριν μίσει, Πρεσβύτης εύλογος, Ηβών εγκρατής, Ατυχούντι συνάχθου, Οφθαλμού κράτει, Ομόνοιαν δίωκε, Άρρητον κρύπτε, Τό κρατούν φοβού, φιλίαν φύλαττε, Καιρόν προσδέχου, Έχθρας διέλυε, Τό συμφέρον θηρώ, Ευφημίαν άσκει, Γήρας προσδέχου, Απέχθειαν φεύγε, Επί ρώμη μή καυχώ, Πλούτει δικαίως, Δόξαν μή λείπε, Κακίαν μίσει, Κινδύνευε φρονίμως, Πλούτω απίστει, Χρησμούς θαύμαζε, Απόντι μή μάχου, Μανθάνων μή κάμνε, Σεαυτόν αίδου, Ούς τρέφεις αγάπα, Μή άρχε υβρίζειν, Επαγγέλου μηδενί, Τελεύτα άλυπος, Πρεσβύτερον αίδου, Χαρίζου αβλαβώς, Νεώτερον δίδασκε, Τύχη μή πίστευε, Μή επί παντί λυπού, Επί νεκρώ μή γέλα, Εύ πάσχε ώς θνητός, Βίας μή έχου, Έξ ευγενών γέννα, Μέσος δίκαιος, Τώ βίω μή άχθου, Πέρας επιτελεί μή αποδειλιών, Φειδόμενος μή λείπε, Αδωροδόκητος δίκαζε, Προγόνους στεφάνου, Αμαρτάνων μετανόει, Πράττε αμετανοήτως, Θνήσκε υπέρ πατρίδος.

Τρίτη, 7 Ιουνίου 2011

Η αγοραστική δύναμη του νομίσματος από την αρχαιότητα ως τα νεότερα χρόνια


Πόσο κόστιζε ένα ποδαράκι χοίρου στην αρχαιότητα; Πόσες ήταν οι αποδοχές ενός λεγεωνάριου στην αρχαία Ρώμη; Πόσα έπρεπε να ξοδέψει κανείς στα χρόνια του Βυζαντίου για ένα μεταξωτό ύφασμα; Σε αυτά τα ερωτήματα φιλοδοξεί να δώσει απάντηση η περιοδική έκθεση του Νομισματικού Μουσείου με θέμα «Το κόστος της Διατροφής.


Πόσο κοστίζει τι…από την αρχαιότητα έως σήμερα» που θα πραγματοποιηθεί -με την έγκριση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου- στην Κύπρο από τον Οκτώβριο του 2011 έως τον Φεβρουάριο του 2012.

Το Νομισματικό Μουσείο με 397 αρχαία, μεσαιωνικά και νεότερα νομίσματα και 8 οθωμανικά από τη Συλλογή του Παναγιώτη Κόκκα, που φυλάσσονται στο Μουσείο, θα πλαισιώσει την πρωτότυπη αυτή έκθεση, στην οποία θα συμμετέχει και το Επιγραφικό Μουσείο με ένα θραύσμα επιγραφής. Πρόκειται για την επιγραφή που σώζει απόσπασμα του Διατάγματος του Διοκλητιανού, την οποία εξέδωσε το 301 μ. Χ. ο Ρωμαίος αυτοκράτορας για να καθορίσει τις ανώτερες τιμές περίπου χιλίων προϊόντων -με αυστηρές ποινές για τους παραβάτες – και να βάλει φράγμα στον πληθωρισμό της εποχής.

Η έκθεση θα αποτελείται από πέντε ενότητες: «Αρχαία Ελλάδα. 5ος – 2ος αιώνας π. Χ.», «Ρώμη. 2ος – 5ος αιώνας μ. Χ.», «Βυζάντιο. 5ος – 15ος αιώνας», «Ελλάδα υπό ξένη κυριαρχία» και «Νεότερη Ελλάδα», οι οποίες θα περιλαμβάνουν ενδεικτικές τιμές και συνταγές.

«Τα στοιχεία που παρατίθενται προέρχονται από γραπτές πληγές και από συγκρίσιμες αναφορές για μισθούς, αμοιβές, κόστος αγαθών και υπηρεσιών, τα οποία τεκμηριώνονται με ασφαλώς χρονολογημένα νομίσματα» τόνισε η προϊσταμένη της Διεύθυνσης Μουσείων Μ. Λαγογιάννη – Γεωργακαράκου παρουσιάζοντας την έκθεση στο ΚΑΣ.

Πάντως η έκθεση είναι αποκαλυπτική για τις οικονομικές συνθήκες των εν λόγω εποχών. Ίσως ο λεγεωνάριος του 2ου αιώνα μ. Χ. που έπαιρνε μισθό 300 δηνάρια να μην υπολόγιζε το κόστος των ειδών μιας λαϊκής. Ένας φτωχός όμως που έπαιρνε 1 δηνάριο την ημέρα σίγουρα θα σκεφτόταν πολύ πριν αγοράσει ένα ματσάκι αγκινάρες και δύο δωδεκάδες αυγά, που κόστιζαν 6 και 25 δηνάρια αντίστοιχα. Την ίδια ώρα, ένα κιλό ψάρια κόστιζαν 24 δηνάρια.

Στη Βυζαντινή εποχή, μια οικογένεια ήθελε 5 φόλλεις (χάλκινα νομίσματα) μόνο για τα λαχανικά και 3 φόλλεις για το ψωμί. Την ίδια περίοδο, ένα μεταξωτό ρούχο κόστιζε 72 χρυσούς σόλιδους, δηλαδή μισή χρυσή λίρα Αγγλίας. Με τα ίδια χρήματα μπορούσε κανείς να αγοράσει τότε, δυο σκλάβους ευνούχους που κόστιζαν από 30 έως 50 σόλιδους ο καθένας.

Στα νεότερα χρόνια, το 1880 ένα κιλό γάλα είχε 35 λεπτά και το λάδι 80, όσο δηλαδή και το βοδινό κρέας. Το ψωμί πρώτης ποιότητας και τα μακαρόνια κόστιζαν 5,49 και 11,41 δρχ αντίστοιχα, το 1931.

ΠΗΓΗ: tvxs.gr

Πηγή

Δεν υπάρχουν σχόλια: