Έπου θεώ, Νόμω πείθου, Θεούς σέβου, Γονείς αίδου, Γνώθι μαθών, Ήττο υπό δικαίου, Ακούσας νόει, Σεαυτόν ίσθι, Γαμείν μέλλε, Καιρόν γνώθι, Φρόνει θνητά, Ξένος ών ίσθι, Εστίαν τίμα, Άρχε σεαυτού, Φίλοις βοήθει, Θυμού κράτει, Πρόνοιαν τίμα, Φρόνησιν άσκει, Όρκω μή χρώ, Φιλίαν αγάπα, Δόξαν δίωκε, Παιδείας αντέχου, Ψέγε μηδένα, Επαίνει αρετήν, Σοφίαν ζήλου, Καλόν εύ λέγε, Πράττε δίκαια, Ευγένειαν άσκει, Φίλους ευνόει, Εχθρούς αμύνου, Κακίας απέχου, Κοινός γίνου, Ελπίδα αίνει, Φυλακή πρόσεχε, Φθονεί μηδένι, Ευεργεσίας τίμα, Ο μέλλεις δός, Τέχνη χρώ, Υφορώ μηδένα, Λαβών αποδός, Ήθος δοκίμαζε, Σοφοίς χρώ, Έυχου δυνατά, Φόνου απέχου, Γνούς πράττε, Φιλόσοφος γίνου, Όσια κρίνε, Ευλόγει πάντας, Διαβολήν μίσει, Δόλον φοβού, Έχων χαρίζου, Υιούς παίδευε, Πάσιν αρμόζου, Ικέτας αίδου, Ύβριν μίσει, Όρα τό μέλλον, Χρόνου φείδου, Μηδέν άγαν, Μέτρον άριστον, Φίλω χαρίζου, Ίδια φύλαττε, Άκουε πάντα, Αλλοτρίων απέχου, Έυφημος ίσθι, Δικαίως κτώ, Αγαθούς τίμα, Κριτήν γνώθι, Γάμους κράτει, Τύχην νόμιζε, Εγγυήν φεύγε, Απλώς διαλέγου, Ομοίοις χρώ, Δαπανών άρχου, Κτώμενος ήδου, Αισχύνην σέβου, Χάριν εκτέλει, Ευτυχίαν εύχου, Τύχην στέργε, Εργάζου κτητά, Ακούων όρα, Παίς όν κόσμιος ίσθι, Γλώτταν ίσχε, Όνειδος έχθαιρε, Κρίνε δίκαια, Ύβριν αμύνου, Αιτίω παρόντα, Χρώ χρήμασιν, Λέγε ειδώς, Φθιμένους μή αδίκει, Αλύπος βίου, Ομίλει πράως, Φιλοφρόνει πάσιν, Ευγνώμων γίνου, Γυναικός άρχε, Ηδονής κραττείν, Υιοίς μη κατάρω, Σεαυτόν εύ ποίει, Ευπροσήγορος γίνου, Πίνων άρμοζε, Μελέτει τό πάν, Μή θρασύνου, Βουλεύου χρόνω, Πόνει μετ΄ ευκλείας, Πράττε συντόμως, Αποκρίνου έν καιρό, Έριν μίσει, Πρεσβύτης εύλογος, Ηβών εγκρατής, Ατυχούντι συνάχθου, Οφθαλμού κράτει, Ομόνοιαν δίωκε, Άρρητον κρύπτε, Τό κρατούν φοβού, φιλίαν φύλαττε, Καιρόν προσδέχου, Έχθρας διέλυε, Τό συμφέρον θηρώ, Ευφημίαν άσκει, Γήρας προσδέχου, Απέχθειαν φεύγε, Επί ρώμη μή καυχώ, Πλούτει δικαίως, Δόξαν μή λείπε, Κακίαν μίσει, Κινδύνευε φρονίμως, Πλούτω απίστει, Χρησμούς θαύμαζε, Απόντι μή μάχου, Μανθάνων μή κάμνε, Σεαυτόν αίδου, Ούς τρέφεις αγάπα, Μή άρχε υβρίζειν, Επαγγέλου μηδενί, Τελεύτα άλυπος, Πρεσβύτερον αίδου, Χαρίζου αβλαβώς, Νεώτερον δίδασκε, Τύχη μή πίστευε, Μή επί παντί λυπού, Επί νεκρώ μή γέλα, Εύ πάσχε ώς θνητός, Βίας μή έχου, Έξ ευγενών γέννα, Μέσος δίκαιος, Τώ βίω μή άχθου, Πέρας επιτελεί μή αποδειλιών, Φειδόμενος μή λείπε, Αδωροδόκητος δίκαζε, Προγόνους στεφάνου, Αμαρτάνων μετανόει, Πράττε αμετανοήτως, Θνήσκε υπέρ πατρίδος.

Τρίτη, 15 Μαρτίου 2011

Πολιτισμός και ανθρώπινα εργαλεία 400.000 ετών στην Θεσσαλία


Στη Θεσσαλία αναπτύχθηκε ένας από τους αρχαιότερους πολιτισμούς της Ευρώπης. Εργαλεία της Παλαιολιθικής περιόδου που βρέθηκαν στη Ροδιά, κοντά στη Λάρισα, χρονολογούνται από 200.000-400.000 χρόνια π.Χ. Άλλα ευρήματα, για παράδειγμα, στην περιοχή της λίμνης Πλαστήρα και στις όχθες του Πηνειού, που χρονολογούνται από το 50000 έως το 3ΟΟ00 π.Χ.,
 τεκμηριώνουν την ανθρώπινη δραστηριότητα κατά τη Μέση Παλαιολιθική εποχή. Με τις ανασκαφές στο σπήλαιο της Θεόπετρας Τρικάλων, διαπιστώθηκε η συνεχής ανθρώπινη παρουσία από την παλαιολιθική έως τη νεολιθική εποχή, η οποία ξεκίνησε με το τέλος των παγετώνων στην Ευρώπη, διήρκεσε από την 7η έως την 4η χιλιετηρίδα π.Χ. και συνδέθηκε, όπως προαναφέρθηκε, με την έναρξη της άσκησης της γεωργίας από τον άνθρωπο. Αυτά αναφέρουν σε σχετική εργασία η Στέλλα Γαλανοπούλου-Σενδουκά, τέως καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και η Ελένη Κ. Κοντσιώτου τέως επίσης διευθύντρια του Ινστιτούτου Κτηνοτροφικών Φυτών και Βοσκών Λάρισας, οι οποίες εξετάζουν τη γεωργία και τον πολιτισμό στη Θεσσαλία.

Προϊστορική-κλασική περίοδος
Με τη διάρρηξη των Τεμπών και την απόσυρση των υδάτων, της τέως Θεσσαλικής λίμνης, στον Θερμαϊκό κόλπο (~7000 π.Χ.), σχηματίζεται, αναφέρουν οι ερευνήτριες, η «πλατυτάτη» και «ευφορωτάτη» θεσσαλική γη, αναφέρουν οι ερευνήτριες, η οποία μέχρι και σήμερα αποτελεί τη μεγαλύτερη πεδιάδα της Ελλάδος.
Ακολουθεί η «πεδινή Νεολιθική περίοδος» όπου οι παλαιοί Θετταλοί αρχίζουν να κατεβαίνουν από τα όρη στις πεδιάδες εποχιακώς ή για μόνιμη εγκατάσταση, κυρίως στους γηλόφους, τις γνωστές μαγούλες. Έτσι η Θεσσαλία, η οποία από την εποχή του Δευκαλίωνα ήταν γνωστή για τους ίππους και τους ανδρείους ιππείς, γίνεται πλέον περιώνυμη και για τον σιτοβολώνα της, με αποτέλεσμα να κατοικηθεί πυκνότατα από τη λίθινη εποχή, όπως μαρτυρούν οι πρώτες νεολιθικές ακροπόλεις της προϊστορικής Ελλάδος (6000π.Χ.-3000π.Χ.).

Ακμή
Η ακμή της γεωργίας στη Θεσσαλία, κατά τη Νεολιθική περίοδο, τεκμηριώνεται και από τους σπόρους σιταριού και
κριθαριού που βρέθηκαν στην Άργισσα Λαρίσης και στο Σέσκλο Μαγνησίας και αποτελούν ένδειξη υψηλού πολιτισμού αντίστοιχου των πρώτων παγκοσμίως οικισμών Μεσοποταμίας. Οι οικισμοί στην Άργισσα και το Σέσκλο αποτελούν τους πρώτους οικισμούς στον Ευρωπαϊκό χώρο.
Η ακμάζουσα γεωργοκτηνοτροφία απλώνεται, σταδιακά, από τις Θεσσαλικές μαγούλες σε ολόκληρη την Ελλάδα. Κατά την εποχή του χαλκού (4.000 π.Χ.-1.100 π.Χ.), με τις μεγάλες πολιτιστικές εξελίξεις στον Ελλαδικό χώρο, δημιουργούνται και νέες εγκαταστάσεις στη Θεσσαλία. Περί τα τέλη του 6ου αιώνα π.Χ. η Θεσσαλία, επισημαίνουν, είναι μία περιφέρεια των μεγάλων γαιοκτημόνων στις αυλές των οποίων φιλοξενούνται ποιητές και διανοούμενοι. Τα κτήματα τους είναι γεμάτα από κοπάδια με πρόβατα και ίππους, ενώ εκατοντάδες δούλοι τα υπηρετούν. Τα σημάδια όμως της ολιγαρχίας είναι έντονα.

Διχόνοιες
Οι διχόνοιες, ανάμεσα στις εξέχουσες οικογένειες, οδήγησαν σε πολέμους για την κατάργηση του απολυταρχικού αξιώματος των Θεσσαλών Βασιλέων. Το αποτέλεσμα ήταν να καταργήσει το Ομοσπονδιακό κράτος και να γίνει η περίφημη Θεσσαλική Ομοσπονδία, ονομαζόμενη «Κοινό των Θεσσαλών», με έδρα τη Λάρισα, που συνέβαλε ώστε να γνωρίσει η Θεσσαλία μεγάλη ακμή σε όλους τους τομείς, ιδιαίτερα μεταξύ του 5ου και 1ου αιώνα π.Χ.. Οι εμφύλιοι πόλεμοι των Ρωμαίων κατά τους 2 τελευταίους αιώνες πριν την έναρξη της Βυζαντινής περιόδου (323 μ.Χ.), έφεραν μεγάλες καταστροφές στις περιουσίες και στη γεωργία των Θεσσαλών, λόγω της εγκατάλειψης των αγρών και της ανασφάλειας των κατοίκων που μετακομίζουν στις ορεινές περιοχές. Αποτέλεσμα ήταν η έλλειψη σιταριού και άλλων προϊόντων. Με το τέλος των πολέμων, η Θεσσαλία αναπτύσσει και πάλι αξιόλογη ευημερία, χάρη στους ακάματους Θεσσαλούς, που καλλιεργούν και πάλι τους εύφορους αγρούς.

Του Αποστόλη Ζώη -Εφημερίδα:Η ΕΡΕΥΝΑ

Πηγή

Δεν υπάρχουν σχόλια: