Ο άγνωστος ήρωας Ιωάννης Εμμανουήλ

Ένα χειρόγραφο του Ιωάννη Εμμανουήλ που εντάσσεται σε εκείνα τα σπάνια και σημαντικά που διερευνήθηκαν από τη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη αποκαλύπτει πως ήταν ένας απ' τους νεαρούς συντρόφους του Ρήγα που μοιράστηκαν μαζί τον θάνατο και τη δόξα - αποκαλύπτει ο Γιάννης Κοκκώνας.

Γεώργιος Κατσάνης. Ο εθνικός ήρωας του Ηρακλή

21 Ιουλίου 1974. Μόλις ένα 24ωρο μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο ο Ελληνισμός ζει δύσκολες στιγμές. Από την εθνική τραγωδία δεν έμεινε αλώβητος και ο αθλητισμός. Η οικογένεια του Ηρακλή Θεσσαλονίκης θρηνεί ένα δικό της παιδί, τον παλιό σπρίντερ, Γιώργο Κατσάνη, ο οποίος έπεσε ηρωικά μαχόμενος στον Άγιο Ιλαρίωνα, ως διοικητής της 33ης Μοίρας Καταδρομών.

Γεράσιμος Ραφτόπουλος. O δεκατριάχρονος Υπαξιωματικός του ελληνικού στρατού

Την 5η Οκτωβρίου 1912, κατά τον Α’ Βαλκανικό πόλεμο, αρχίζει η επική προέλαση του Ελληνικού Στρατού και μετά από μια σειρά σκληρών μαχών (στην Ελασσόνα, το Σαραντάπορο, τα Σέρβια, την Κοζάνη, τα Γιαννιτσά κ.λπ.) απελευθερώνει την Δυτική Μακεδονία και την 26 Οκτωβρίου 1912 φθάνει στην Θεσσαλονίκη την οποία και απελευθερώνει.

Κωνσταντίνος Κουκίδης ενας ξεχασμένος Ήρωας

Οι Γερμανοί όταν μπήκαν στην Αθήνα έστειλαν απόσπασμα υπό τον λοχαγό Γιάκομπι και τον υπολοχαγό Έλσνιτς για να κατεβάσει τη Γαλανόλευκη από τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης και να υψώσει τη σβάστικα.

Οι Γερμανοί στρατιώτες βρήκαν μπροστά τους τον φρουρό της Γαλανόλευκης, που παρόλο που γνώριζε την επικείμενη είσοδο των Γερμανών στάθηκε εφ ο ετάχθη.

Οχυρό "Εχίνος". Το Ρούπελ της Θράκης

Eνας Ταπεινος φόρος τιμής σε κάποιους ξεχασμενους ήρωες που η ιστορία δεν τους έκανε ευρυτερα γνωστούς,γιατί η εποποιία τους χάθηκε ανάμεσα σε χιλιάδες άλλα περιστατικά του τελευταίου μεγάλου πολέμου της Ανθρωπότητας..

Τον Απρίλιο του 1941 βορειανατολικά της Ξάνθης.στο χωριό Εχίνος,μια χούφτα Έλληνες Στρατιώτες από όλα τα μερη της Ελλάδος(καθως και Έλληνες Μουσουλμάνοι-Πομάκοι που υπηρετούσαν στον Ελληνικό Στρατό)κράτησαν καθηλωμένη για 3 ολόκληρες Μέρες μια βαριά εξοπλισμένη Μεραρχία των Ναζί,γράφωντας την δικιά τους Ιστορία..άσχετα αν σήμερα κάποιοι ξέχασαν!

Ο Τιτάνιος αγώνας στο ύψωμα 731 μέσα από το ημερολόγιο του Ταξίαρχου Δημήτρη Κασλά

Στο προσωπικό χειρόγραφο ημερολόγιο του Ταγματάρχη (τότε) Δημητρίου Κασλά, από το Πουρί Ζαγοράς, Διοικητή του ΙΙ (2ου) Τάγματος του 5ου Συντάγματος Τρικάλων, που με τους στρατιώτες του υπερασπίστηκε το ύψωμα 731, αναφέρει:

Ταγματάρχης Καραβίας. Ο άγνωστος ήρωας του αποσπάσματος της Πίνδου

Οι νεότεροι δε γνωρίζουν ποιος ήταν ο στρατηγός Ιωάννης Καραβίας. Οι παλαιότεροι όμως ασφαλώς τον γνώριζαν, αφού ήταν παντρεμένος με την παριανή Φωτεινή Μαρινοπούλου, αδελφή του Παναγιώτη Μαρινόπουλου, πατέρα του πολιτικού μηχανικού Σωτήρη Μαρινόπουλου. Τα παιδιά του, Θεόδωρος και Μαρία, ζουν μόνιμα στην Πάρο, καθώς και τα εγγόνια του.
Αυτά τα ολίγα, αλλά κατατοπιστικά τα γράφουμε, γιατί πρόκειται να αναφερθούμε σ΄έναν ήρωα που η Πάρος θα έπρεπε ήδη να τον είχε τιμήσει με έναν ανδριάντα, όπως πρόσφατα έπραξε η ιδιαίτερη πατρίδα του στην Αιτωλοακαρνανία.

Η Δασκάλα των κατεχόμενων της Κύπρου και η σύγχρονη Οδύσσεια της

Η Ελένη Φωκά, έδωσε μια σκληρή μάχη για 23 ολόκληρα χρόνια στην κατεχόμενη Βόρεια Κύπρο. Υπέμενε ακλόνητη και θαρραλέα τα πάνδεινα και υπέφερε όσο λίγοι άνθρωποι για να προσφέρει μόρφωση, να διδάξει ελληνική παιδεία, ιστορία και χριστιανισμό στα λιγοστά φοβισμένα, εγκλωβισμένα Κυπριόπουλα και για να δίνει κουράγιο στους χιλιοταλαιπωρημένους συγχωριανούς της.

Σήμερα, ζει με τις μνήμες της, σ’ ένα προάστιο της Λευκωσίας όπου ακόμα και το προσφυγικό λιτό σπιτάκι της, το απαίτησε, ναι το απαίτησε, γιατί κυβερνητικοί παράγοντες της είπαν ότι δεν το δικαιούται!

Ελένη Ιωαννίδου. Η ελληνόψυχη μάνα του έπους του 1940

Στη σημερινή εποχή της αμφισβήτησης των πάντων η ιστορία λειτουργεί ως δεξαμενή από την οποία λαμβάνουμε γνώση και θάρρος για να ενισχύσουμε τη θελησή μας για εθνική επιβίωση.Με την ευκαιρία συμπλήρωσης 70 ετών από την εποποιία του έπους του 1940 στα βουνά της Ηπείρου,σημοσιεύουμε μια συγκινητική ιστορία η οποία αφορά το σθένος και τον ηρωισμό μιάς ΕΛΛΗΝΙΔΑΣ ΜΑΝΑΣ που έχασε το παιδί της στις πολεμικές επιχειρήσεις.Πρόκειται για την Ελένη Ιωαννίδου, μητέρα εννέα αγοριών εκ των οποίων οι πέντε ήταν στρατιώτες (!) που υπηρετούσαν στον Ελληνικό Στρατό στο μέτωπο.Όταν πληροφορήθηκε ότι ο γιός της Ευάγγελος Ι.Ιωαννίδης έπεσε μαχόμενος στην περιοχή της Κλεισούρας,παρά τον αβάσταχτο πόνο της προσωπικής απώλειας,βρήκε το θάρρος και έγραψε μια επιστολή προς τον τότε πρωθυπουργό Αλέξανδρο Κορυζή (διαδέχτηκε τον Ιωάννη Μεταξά).Το περιεχόμενο της οποίας διαλαλεί μέσα στο χρόνο την αγάπη προς την πατρίδα και την πίστη στο καθήκον.

Λέλα Καραγιάννη. Η ηρωίδα της Εθνικής μας Αντιστάσεως

Στην σκέψη μας, τις ημέρες αυτές του Σεπτέμβρη, πρώτη λάμπει σαν φωτεινό μετέωρο κι ερχόμαστε να αποτίσουμε φόρο τιμής στην γενναία, πολύτεκνη ηρωίδα της Αντιστάσεως κατά της Γερμανικής Κατοχής, Λέλα Καραγιάννη.

Χαρίκλεια Δασκαλάκη. Η ηρωίδα του Αρκαδίου

Η ηρωίδα ήταν κόρη, σύζυγος και μητέρα αγωνιστών. Ο σύζυγός της, Μιχαήλ Δασκαλάκης, ήταν απόγονος του Δασκαλογιάννη. Και οι τρεις γιοι της έπεσαν σε μάχες του 1866.

Πρωταγωνίστησε στην πολιορκία του Αρκαδίου. Οι οπλαρχηγοί που βρίσκονταν στην μονή, προεξάρχοντος του ηγούμενου Γαβριήλ και, όπως λένε μερικοί, με τη σύμφωνη γνώμη της Χαρίκλειας Δασκαλάκη, η οποία συμμετείχε στα συμβούλια, αποφάσισαν να αντιταχθούν στην επίθεση του Μουσταφά Πασά μέχρις εσχάτων.

Καθημερινοί Ήρωες

Σε κάποια στάση στο μετρό, συζητούν δύο νέοι, με αφορμή το τραγικό συμβάν της πτώσης του F-16 και την απώλεια των δύο χειριστών. Ο ένας από τους νεαρούς σε κάποια στιγμή γυρνάει προς τον άλλον και λέει: «τι τα θες, καλοί, χρυσοί οι πιλότοι αλλά κορόιδα. Γιατί τρέχουν και σκοτώνονται χωρίς να πληρώνονται, μήπως πρόκειται και ποτέ να γίνει πόλεμος;»

Έλληνες εθνικοί ήρωες της Αργεντινής

Στον πολεμικό στόλο της Αργεντινής υπήρξαν πλοία, με τα ονόματα «Γεωργίου» και «Σπύρου» στις πλώρες τους. Το νήμα της ιστορίας που τα βάφτισε, χάνεται στον χρόνο. Μοιάζει με παραμύθι και ξεκίνησε λίγο μετά το 1800, στην Ύδρα και τη Μυτιλήνη, πριν διασχίσει τον Ατλαντικό Ωκεανό, για να φτάσει στη Λατινική Αμερική και το Μπουένος Άιρες.

Είναι η ιστορία δύο Ελλήνων ναυτικών, που εγκαταλείποντας τις ιδιαίτερες πατρίδες τους, μέσα από ένα περίεργο παιχνίδι συγκυριών, έφτασαν να συγκαταλέγονται ανάμεσα τους εθνικούς ήρωες της Αργεντίνικης Ανεξαρτησίας.

Μια παρθενομάρτυς της τουρκικής θηριωδίας του 1974.

Τις μέρες αυτές συμπληρώνονται 36 χρόνια από την εισβολή των τούρκων στην Κύπρο, η οποία έγινε με την εμφανή υποστήριξη των αγγλοαμερικάνων και την προδοσία δικών μας πολιτικών και στρατιωτικών ηγετών , χουντικών και «δημοκρατών».

Εκείνες οι μαύρες μέρες έκρυψαν όμως ,εκτός από τον πόνο ,το δάκρυ και τον θρήνο, σελίδες ηρωισμού αλλά και πρωτοχριστιανικού μαρτυρικού φρονήματος.

Μια τέτοια σχεδόν απίστευτη ιστορία είναι και το μαρτύριο της παρθενομάρτυρος Ανδρούλας, μιας 17 χρονης κοπέλας που επέλεξε τον θάνατο από την ατίμωση όπως έκαναν και άλλες άγιες ψυχές στην ιστορία της Εκκλησίας μας.

Οι άταφοι ήρωες του 1940.

Η ταφή των νεκρών, και μάλιστα των πολεμιστών, αποτελεί για μας τους Έλληνες ιερό χρέος και υπέρτατο καθήκον, εσωτερική ανάγκη και εθνική επιταγή. Δεν είναι μια απλή, τυπική διαδικασία.

Μάχη των Οχυρών Ρούπελ, 6-10 Απριλίου 1941.

«Επειδή μόνο εμείς,

αντίθετα προς τους βαρβάρους,

ποτέ δεν μετρήσαμε τον εχθρό στη μάχη»

Αισχύλος

Η Ιταλία είχε ηττηθεί στο λεγόμενο Έπος της Αλβανίας (κατ’ εμέ Βορειοηπειρωτικό), ο Άξονας είχε δεχθεί μεγάλο πλήγμα, το κυριότερο όμως ήταν ότι κινδύνευε η εξέλιξη των επιχειρήσεων στη Μέση Ανατολή και στη Ρωσία. Η ώρα να επέμβει η μεγάλη δύναμη του Άξονα είχε φθάσει. Η Ελλάδα φάνταζε στα μάτια των αλαζόνων Γερμανών σαν εύκολη λεία. Η αήττητη μέχρι τότε Γερμανική πολεμική μηχανή πίστευε ότι θα προελάσει και θα φθάσει στην Αθήνα άφθαρτη για να συνεχίσει τις κατακτήσεις της.

Γεωργάκης Ολύμπιος. Ένας άγνωστος ήρωας του 1821.

Ένας Ήρωας Γεννιέται.

Ο Γεωργάκης Ολύμπιος γεννήθηκε την άνοιξη του 1772 στο Λιβάδι. Η μητέρα του ήταν κόρη Λιβαδιώτη προύχοντα, ο δε πατέρας του Νικόλαος καταγόταν από τους φημισμένους αρματωλούς του Ολύμπου, τους Λαζαίους, τους οποίους η Δημοτική μούσα έχει υμνήσει: « Εκεί μοιράζουν τα φλωριά, και τα καπετανάτα Του Νίκου πέφτ’ η Ποταμιά, του Χρίστου η Ελασσώνα ο Τόλιος καπετάνευε στην Κατερίνη εφέτος και το μικρό Λαζόπουλο πήρε την Πλαταμώνα ».

Γρηγόρης Βαλκανάς. Ο πρώτος Έλληνας καμικάζι.

Ο Γρηγόρης Βαλκανάς γεννήθηκε το 1916 στους Χράνους Αρκαδίας, τον Αύγουστο του 1936 κατατάχθηκε στη Σχολή Αεροπορίας (Τμήμα Υπαξιωματικών ) και αποφοίτησε τον Σεπτέμβριο του 1938 με τον βαθμό του Σμηνία και ειδικότητα Χειριστή.

Μανώλης Μπικάκης: Ο ήρωας που ξεχάσαμε…

Ο ΗΡΩΑΣ ΠΟΥ ΤΣΑΚΙΣΕ ΤΟΝ ΑΤΤΙΛΑ.

«…Η προδοσία της Κύπρου βρίσκεται σε εξέλιξη, ο Αττίλας προχωρά και οι Καταδρομείς βρίσκονται στην Μεγαλόνησο να υπερασπιστούν τα πάτρια εδάφη. Ανάμεσα σ’ αυτούς ένας απόγονος των Μινωιτών τοξοτών, του Δασκαλογιάννη, του Γιαμπουδάκη, ο καταγόμενος από το χωριό Ασή Γωνιά, στα σύνορα Ρεθύμνου – Χανίων, καταδρομέας Μπικάκης, μια ηρωική μορφή των μαχών, ανάμεσα σε όλες τις άλλες των Ελλήνων πολεμιστών της Α΄ Μοίρας της ΕΛΔΥΚ και των Κυπρίων καταδρομέων.

Σπύρος Καγιαλεδάκης. Ο θρύλος του Ακρωτηρίου.

Υπάρχουν ηρωικές πτυχές στην ιστορία του έθνους μας που είναι άγνωστες στους περισσότερους από εμάς. Πτυχές γεμάτες δόξα αίμα και θυσίες. Υπάρχουν ήρωες που αψήφησαν τον θάνατο χαμογελώντας του ειρωνικά . Ήρωες που μάτωσαν και βροντοφώναξαν στον εχθρό αμέτρητες φορές το “μολών λαβέ” από τότε που πρωτακούστηκε, στήνοντας τις δικές τους Θερμοπύλες σε κάθε γωνιά της πατρίδας μας.